Zırvala!

iyi bir şey yok mu bugün haberlerde
işte bak hep aynı yüzler ekranda
kısır döngüye girdim prime time’da

bak şu hep baştan çıkan deli gönlüm
bak şu hep raydan çıkan hayatımız
hele şu raydan çıkan hızlandırılan tren

bıktım be!
bıktım be!
bir şeyler yapmam lazım

(Bulutsuzluk Özlemi)

Bu gün bi ara gidip oy vermem gerektiğini düşündüm. Kime vericekmişim ki.. Siyasetle de zerre kadar alakası olmayan bi insanım, aslında dünyadan bile haberim yoktur genelde. Ama durum böyle olunca basit denklemler kurup durumun absürdlüğünü daha iyi gorebılıorum mesela.
ya şimdi ortada bi koltuk var, mevlki simgeleyen. Oraya oturmak isteyen 3-5 populer insan var, parti liderleri.. Bizde bunlardan birini seçicez.. En basit haliyle durum bu. Peki bu 3-5 insanın amacı ülkeyi kalkındırmak, ülkeye huzur vermek diil miydi ki. Yani ülkeyi 5inden biri kalkındırsa pasif olarak geri kalanları da amacına ulaşmış olucak, ne diye her gun sokaklarımızdan geçip boktan, bozuk ses sisteminle turkuler calıp  gurultu yapıosunuz. Bi eksiğini gördüysen de iktidardakine telefon aç söle amk. çözümü bu kadar basitken bu savaşın bi nedeni olmalı.. Başkasının beceremediğini de iddaa etmiyolar ki.  ortada kesinlikle “Hayır, yok ben koltuğa geçip eşe dosta ihale dağıtçam, kendi fikirlerimi ittiririm, hem biraz da ego tatmini yaparım” gibi bi durum var.
evet evet, ben oyumu tkp ye vericem. Onlar en azından dierlerinin beceremediğini iddaa ediyolar. Tekrar ediyorum benim konudan haberim yok fakat  konudan haberi olan arkadaşlarım var. Görüşlerini beğendiğim arkadaşlarım. Onlara güvenip oyumu tkp ye vericem

bikaç yıl önce ulaş soulseek adlı programdan bahsetmişti. bi kere kurmuştum bi boka benzemiyo diye kaldırmıştım hemen. geçen gün gittim adam patır patır albüm indiriyo, sonra baskı yapmaya başladı soulseek kullan soulseek kullan diye en sonunda dayanamayıp kurdum. ama dicektim ki ulaş bak bu program şöyle boktan böyle boktan, ama değilmiş. bi de 2 gündür dosyalarımı paylaşmamla ilgili baskı yapıp duruyo, ne paylaşıcam ya banane tepkilerinden hemen arındım. şimdi cok mutluyuz butun hayatımız değişti. bırak dosyalarımı paylaşmayı senle evimi, yatağımı bile paylaşırım soulseek, gel kal ye iç sıç her türlü çekerim seni ayıpediyosun

süpredi ya bunu anlatmam gerek.. zaten günlerim de evde geçtiği için pek bi numaram yok şu sıralar. Neyse günlerden bi gün ben çok ciddi spor aletleriyle spor(?!) yapıyomuşum, birden bire çok yoruluorum. Uzun zamandır uyumadığım aklıma gelince “gidip yatiim ben artık” die atıyorum kendimi yatağıma. “oh be ne güsel şeymiş yourulunca uzancak yatağın olması, zkseler kalkmam burdan 24 saat boyunca” dediğim gibi uğultularla deprem olmaya başlıyo : ) Dikkat alabildiğine saçma bi rüya başlıyo.. (daha fazla…)

Bugün öğlen gibi eve geldim yatıp uyucam evde kimse yok. dedim pazar günü işte dışarı çıkmışlardır falan, yatıp uyudum. kalktım karnım acıkmış. dolabı açtım bi bok yok. çıktım bakkala. dışardan %25 fazla olan cipsi aldım bakkalın karısı vardı dükanda abiye noldu falan dedim günlerdir yok. ah dedi orasına burasına bişi bişiler olmuş ameliyat oldu da şöle oldu böle oldu dedi. hee geçmiş olsun şu poğaçalar(bildiğiniz poğça) ne kadar dedim. tam çıkıcam kadın “sizinkilerde(-de burda gizli ayrı) sabah gitti allah hayırlı yolculuklar versin kazadan beladan..” dedi. allala dedim eve girdim iice akşam olmuştu babamı aradım. gayet mutlu bir ses tonuyla naber napıyosun dedi. ii dedim esas siz napıyosunuz dedim. hiç ya dolaşıyoruz hihohaha dedi. nerde dolaşıyosunuz dedim. amasradayız şu an dedi. peki dedim. beni burda bırakıp karadeniz turuna çıkmış terbiyesizler. daha da sonra dondurma koydum yedim işte. tabağı tam lavaboya koycam. “öhöm evet bunlar en az 15 gün yok. her yediğimi böle koyarsam boku yeriz” dedim(valla). sonra aldım onu yıkıyodum çikolata parçacıkları tabağa falan yapışmış üşendim aman bi ara yaparız dedim. daha da sonra ki az önce telefonum çaldı. 0312 yi gördüm en başında. dedim ankara mıydı lan bu. bizimkiler ankaraya mı gitmiş allala derken açtım telefonu bi çığlık geldi. arayan zırvala takipçilerinin de çok yakından tanıdığı renkli sima evimizin neşesi Mutlu Ceren Cangöz’dü. tee dünyanın öteki ucundan amarakadan aramış. daha önce hiç o kadar uzaktaki biriyle konuşmamıştım önce onun şokunu yaşadık sonra da vur patlasın çal oynasın çok konuştuk. güzel anılar edinmiş. merak edenleriniz için kaldığı evin telefon numarası: +903126000555(nası +90 lan bu türkiyenin kodu deil mi? valla ben bilmem aradığında telefonda öle gözüktü. ucuza aramak için dünya telekom mu ne onun kontöründen almış ondan olabilir) arayın beni zırvaladan yolladılar diyin sizlere hoşça vakit geçirtsin..

bu sabah kanepede uyandım, harika bi kahvaltı sofrası kurulmuş çayın üstünde dumanlar tütüyo ama  kimse yok ortada. Saat 8:30 muş herşey çok harika kocaman bi gün var önümde hiç yorgun diilim birileriyle bişiler yapmalıydım fakat extreme sıcak. Klimayı kontrol etmeye gittim çalışıyodu, bozulmuştur dedim bulutları gördüm. bir sürü eflatun bulut var dışarda. nolyo filn derken uyandım. aynı kanependen kalktım ve saat akşamüstü 7′miş kahvaltı fıln da yok. ve kimse de yok, beklemiyodum. aklıma geldi teyzemin kardeşi ölmüştü. Baş sağlığına gittiler heralde dedim. Tv yi açtım barış hakkında konuşuluyodu, durumu hiç iyi diilmiş gibi konuşmalar. Aklıma kardeşim geldi..  ardından dün ölen eski kız arkadaşı. mini cooper aracıyla florya dolaylarında bi viraja hızlıca girip kaza yapmıştı.  Ya evet herkes ölüyo genç ya da geç. Barış akarsu nun aracında ki 2 kız da ölmüş sonuçta. Barışın koma hallerini abartmamak gerek. Bence abartmayıp kabullenmek, hayatın içine ölümü dahil etmek en iyisi. Kıssadan hisse vermek istemezdim ama böyle günlerde lazımoluyo.. 

5-12 yaş arası en yakın dostumla buluşmuş oldum bu hafta sonu yazlıkta. Bişiler anlatmalıyım, neresinden başlasam.. Flashback ler iidir bisikletlere binip bi sürü insanı peşimizden tarlalara götürürdük macera olsun die. Kuş yakalamaya çalışırdık yaptığımız ipten kapanlarla. Hatta bi keresinde çalı çırpı ve terkedilmiş bi sandaldan yaptığımız çadırın içinde ateş yakma gerzekliği üzerine boğularak ölüyoduk suratlarımız simsiyah : ) ağaçlara tırmanıp orda sohbet ediyoduk bu da enterasnmış.. Hatta sevgülülerimizin baş harflerini kazımıştık  o ağaça..(daha enteresan)   Ama hep 5-12 yaş arasıydı, sonra bu elemanın babası yazlığı sattı. gittiler.. (daha fazla…)

Son zamanlarda finallerim sebebiyle ortalarda görünmüyordum pek. Bakalım bu dönemde hayatımda neler olup bitmiş:

• Saçlarımı kestirdim. Yeniden kısa ve jöleli saçlıyım. 
• Bugün makro iktisat bütünlemesine girdim. Diğer derslerimin hepsinden geçmişim. Mesleki İngilizceden 100 almışım.
• Artık yeni nesil bir iPod Video 30 GB sahibiyim. Eski iPod Mini’mi de kardeşime verdim. Fark ettim ki 20 GB MP3′ü bir iPod’a doldurduğunuz zaman aradığınız şeyi bulmanız çok zor oluyor. En iyisi “shuffle” modunda takılmak.
• Yarın akşam Bulgaristan’a gidiyorum. 1 hafta kadar kalacağım. Bronzlaşmam lazım.
• Element diye bir grup keşfettim. Cehennem adlı albümleri çıkmış. 80′lerin heavy metal sound’unda Türkçe müzik yapıyorlar. Beğenirseniz orijinal albümünü satın alın.
• Kardeşime yeni bir laptop alındığı için eski laptop’ı da bana kaldı. Laptop’ları her zaman kullanışsız ve çok nadir durumlarda gerekli bulmuşumdur. Pek kullanacağımı sanmıyorum ama bulunsun yine de.
• Şu sıralar Heroes, Prison Break ve Power Rangers izliyorum (evet, şu bizim zamanımızdaki Mighty Morphin Power Rangers canım). Power Rangers’la ilgili ayrıntılı bir yazıyı daha sonra yazacağım.