Armut Ağacı

Once kafasını kırmanın hem adaletli hem de stress duzenleyici olacagini dusunmustum. Ayrica ona da faydasi olucakti bence. Nerde ne yapmasi gerektigini ancak bu sekilde ogrenebilcek birine benziyordu.. Sonucta Adam her gun suladigim armut agacindan,  teskereye 1 ay kala yemeyi planladigim meyvelerden birini koparip, cavuslugunu yaptigim nizamiyenin duvarinda armutla safak hesaplimis, beyninde 3ten fazla  hucresi olmayan  bir kimse. Bi de arada gelmiş “abi yaziyi silemiyorum armutun kabugu iyice yapismis kurumus” diye dalga geciyor. Yetmedi “Abi sende niye soba var ki zaten sicak” gibi espri gayreti icine girdi. Acayip kızmıştım, suratimdan anlasilir ben kızınca. Toparlamak icin sempatik olmaya calisiyodu.  Benden kalem istemisti, “Napıcaksın kalemi” diip vermemistim. Safak hesaplicakmis meer. Cocuk basarısız cırpınışlar halindeyken iyice batıyordu ama ben yedigi dayaklari dusunuyodum. Aklima geldi. Bu adam zaten gunde 4 defa dayak yiyor. Banamisin demiyor.  Ahmak adam “455-182 = 270″ diye bi hesap yapmiş, o da hatalı aq. Daha bu sabah yatagini yapmadigi icin dayak yemisti. Dayak yemeyi hakettikce hakeden cins cins hareketleri devam ederken ben de yersiz dusuncelere dalmistim. ulkenin herhangi bi yerinden gelmis hem etinden sutunden faydalaniliyor hem de kendisine bi takim ogretiler aşılaniyordu. Disipline ediliyor ve bi yandan dagda insan gormemisken, new yorklu birine camasirini yikatip kultur denen seyle karsilasma firsati sunuluyor. İşe yariyor muydu? yarayanlar var. Yaramayanlar var. İşte tam bu noktada kişinin “ziyan olmuş insan” sifatini laikiyle hakettiiine kolayca karar verebiliyosun. Benim dusuncelerim bu noktaya vardiginda tane tane agir agir dusunuyor olduumu fark ettim. Bi ara sormustu cevap bekliyodu..  ” abe cezam ne?” Camlar dahil bina ve cevre mintikasi yapti. Urfalının keyfi yerindeydi cunku duvarin ustune yaptigi hesaba 10 daha eklemek zorunda kalabilirdi. Keyifle mintika yapiyor olması salisenin milyarda biri kadar bi sure icin beni üzdü cunku trajikti. ama sonra hemen gecti