Zırvala!

Uyandım dışarı çıktım sigara almaya.. Yolda bi tip geliyodu karşıdan ‘handsfree’ telefonda konuşuyodu şen kahkahalar atarak. Enteresan bi görüntü oluyodur ya metroda otobuste muzik dinlerken çalan telefona cevap verirsin de telefonu kulağına götürmediğin için garip hissedersin. Sonra herkes sana bakıomuş gibi gelir etrafına bakınıp bazılarıyla göz göze gelirsin. Aklıma metroda “bağa mı didin yiğenim” diip duran adam gelmişti. Adama bi yandan telefonu işaret parmağımla gösteririken telefondakiyle de son derece formal, saygılı, düzgün turkçeyle konuşma yapmaya çalışıyodum gitmediğim sınava doktor raporu alabilmek için. Ben bunları düşünürken eleman “ersin?! bu sen misin lan?” dedi korktum.

Çok seri flashbackler başladı, ilkokuldan arkadaşım çıktı. Adını bi türlü hatırlayamadım, sormadım da. Direkt “aaa naber be?” demiştim zaten. “Kardeşimle bilardo’ya gidiyoruz” dedi. kardeşine bi tur daha flashback çevirdim, hiç çıkartamadım. “ne gusel, hayatın nasıl gidiyo?” dedim, “iyi gidiyo, çok değişmişsin” fln dedi. Sonra dikkatimi çekmiş adamda kulaklık yok. “e sen kimle konuşuyodun ki az önce?” dedim. aklıma bunun ilkokul halleri geldi, aynı hiperaktif tavırlar devam ediyo.. eline pergel filan sokardı, bi acaipti.ya “Sağ elimle” ya da “Salimle” dedi. yan tarafını gösterip. “eywah devreleri iyice yanmış” diip biraz üzüldüm. sonra boşluğa bakıp “pardon ya çıkartamadım çok büyümüşsün” diip “ho ho hooğ” die de noel baba gibi sahte sahte güldüm. Hani ortada olanları yanlış anladıysam bi espriymiş süsü de olsun istedim. Bence güsel toparladım.
Hatta 2 ekmek(!) alıp eve geri dönene kadar da ne kadar güsel toparlamışım die düşündüm : ) ya çünkü acı gerçekle karşılaşıp ‘brain damage’ yeseydi hiç hoşuma gitmezdi. tamamen sıradan bi sabah kalkıp 2 dakka bakkala gıdıorum sigara almaya - böle bişi oluyo- ömrü boyunca bitkisel hayatta kalıcak olan bi ilk okul arkadasıma vicdan azabından dolayı bakmak zorunda kalıorum..
Ha o olmadı da noldu.. Tamamen sıradan bir sabah kalkıp bakkala gıdıorum sigara almaya - böle bişi olmuyo - ama ben sigara yerine 2 ekmek alıp geri donuyorum. evde 5 ekmeğimiz oluyo, hiç sigaramız olmuyo. Hadi gittin ekmek aldın da niye 2 tane alıyosun die kendimi sorgularken, “ya ben bu gun hiç bişey yapmıcam. tüm gün durucam” diye karar aldım. ilk aksiyonumda bu oldu