bu geyiqlerden kurtulmalıyım!

Saat 1 de kalktım ve evde kimse yok. Gayet anormal bir durum. Telefonumda kayıptı ve buzdolabında mesaj yoktu. telefonumu bulamadım çünkü odada ışık bile yok. o yüzden bilgisayarı açtım. msn den aslıya beni arasana dedim. telefonumu buldum. kardeşimi aradım arkadaşında…. babamları aradım yazlıktalar.. acaba mısır carsısında herkes yerinde mi!! diye düşünürken bilgisayarıma ne kadar asık olduğumu anladım.. onu kapatınca da ne kadar yalnız kaldığımı. hatta tekrar acınca da aslında fanların gürültüsüne bayıldığımı anladım. masaüstündeki bütün programları da askımızın meyvesi olarak kabul ettim. sonra belgeler ve dokumanlar arasında gezinirken bir sürü “Tomy Vercetti