Oh. Bu kıvamı istiyorum.

Ama nihayetinde teskere alinir butun soylenenler unutulur. Ama Ben unutmixam. Teskeremi alinca su anki piskoloji icinde soylediklerimi yerine getirerek bi degisiklik yapicam. Mesela her aksam tras olurken diyorum. Orhan gencebay gibi favori ve biyik birakmazsam serefsizim ya da elvis presly gibi dolanicam, belki kurt adam gibi hic kesmeyedebilirim. Kurt adamin derdi farkli olabilir ama sonuca bakalim. Adam nihayetinde bol sakallı. 

Mesela gecen gun üsttegmen pist aracindan indi, baya uzaktaydi ve sivil giyinmisti. Belliki spora gitmis donerken de pist aracina rastlamis kendisini pistin lojmana en yakin oldugu yere kadar biraktirmisti. Dahası yaptiği spor ona yetmemis, enerjisini iyice tuketememiş olacaktı ki koşarak geliyodu. “Tamam tempolu koş ama kollarini niye tam daire ceviriyosun, sanki Gülle mi atıcaksın da ısınma hareketleri yapıyosun aq” diye icimden gecirirken araclarin piste girmesini engelleyen bariyerlere belli bir mesafede durup bacak esnetme hareketleri yapmaya baslayinca anladim ki sadece enerjisi tukenmediinden degil ayni zamanda bu gun onu birseylerin şımartmış olduğundan böyle davranıyordu. Olduğu yerden ilerlemeden koşmaya başlayınca bariyeri zıplayarak aşmak gibi bir plani oldugunu anladim, yuzum guldu. Esas durusumu bozup düşme sahnesini tam kadrajimin ortasina almak istiyodum. Ama adam yillarin engelli kosucusu gibi cok estetik ve nizami bicimde atlayip beni hayal kirikligina ugratti. Son duzlukteki at gibi depara kalktı. O an yanima vardiğinda bir dialoga girmek zorunda oldugumuzu anladim. Gecerken kendince “Guzel bir gun oyle degil mi çavuş” gibi basit bir monolog oluşturacaktı. Ama yanıma vardığında fotofinish e kafasını uzatarak girip hayali finish bandını da goğüsler gibi yapınca abartmış oldu. “Hadi bariyeri zipladin da bu ne hal ya? Ayıp be,  2 cocuk babasi bir ustegmene yakisiyo mu? Bi de agustosta yuzbaşı olacaksın, insan biraz oturaklı olur” gibi sagli sollu utandirmak istedim o an adamı ama nefsime hakim olmayı basardim. İyki basarmisim derken adam bana donup “Benden once gelen oldu mu?” diyerek fantazisine beni de davet edince kendimi tutamadim “oldu” deyüverdim =) imalı imalı “nasıl? Oldu!” dedi. Aslında tum olup biteni yaşanmamış kabul edip “eşiniz geldi hatta ekmek istedi, gazetenizi aldi” filan gibi konuyu kapaticaktim ama “maalesef 3uncu geldiniz” dedim biraz durduk. Hızımı alamayıp,  sessizliği “sizden once albay ve yuzbasi ipi goguslemisti, sanirim daha cok calismaniz gerek” diyerek bozunca da abartan ben oldum =) Üstüne iyi birseyler soylemeye calistim “ama iyi oldu hem silsileyi bozmamis oldunuz” cumlesi o anki toparlama amacimdan cok uzak olmasina ragmen niyeyse agzimdan çıkıverdi. Toplanabilcek kıvamı da boylelikle kacirmistim. Herifin sadece keyfi kaçmadi, dalga gectigim icinde sinirlenmişti. Ustünlüğünü hatirlatmak için emir verdi. Etrafta verilcek pek emir olmadigi icin olabilir ve ya belki sadece dikkatsizliğinden kaynaklaniyor da olabilir  acik olan kapiyi gosterip “KAPIYI AÇ” emrini verdi. Önce kapıya baktım. Şaşkınlığımı hiç gizlemedim. Bu adam bariyerden ziplarken de acikti,  ipi goguslerken de… Kapi ilk andan beri açık. Dönüp adama baktım, uzerime bakışlarını dikmiş, ısrarla bekliyo. Çok gülünç bir durumdu, hem belki ortam yumuşar diyerek gülümsedim, yumuşamadı aq. O an hızlıca hesapladım, bunu aslında ben değil kendi kendine yapıyordu. Hakediyo ki yapıyorum sonucuna varınca keyfini çıkarmaya başladım. Hayali bir ip nasıl goğusleniyosa hayali bir kapiyi da oyle actım. Geçti gitti =)

“Benim rahatsız olduğum bir kitabın bir başkasının ihtiyacı olması mümkün değil. (…) Cinselliği Allah bir nimet olarak yaratmış, bu nimeti istismar edip sapkınlığa yönelmek, daha da kötüsü bu sapkınlığı yayın organlarıyla yaymaya çalışmak çok yanlış.”

Son zamanlarda “erotica” denen erotik edebiyat eserlerine göz atıyorum. Hatta bazılarını Türkçeye de kazandıracağım(!). Emre Bey’in düşüncesine göre kuşkusuz ki sapkınlığımı yayın organlarıyla yaymaya çalışıyorum ve bu, ona göre yanlış olabilir. Sorun şu: Muhasır medeniyetin(!) gereği olarak kendi düşüncesine ters düştüğüm için beni şikayet edecek mi? Benim Türkiye’de ve Türkçe olarak -başkasına zarar vermemek koşuluyla- ne yazıp ne yazamayacağıma başka bir vatandaş karar verebilir mi? Bence de onun düşünce tarzı bana göre yanlış. Şu mesela, doğru bir düşünce:

“Uygarlık son bulacak, özgürlük kalmayacak, barış olmayacak… Tabii insanoğlunun çok büyük bir kısmı bunları savunmak için birlik olmazsa ve barbar, atavik güçlerden önce teşkilatlı bir güç ortaya koymazsa.” (Winston Churchill)

Öyleyse ne olacak?

Konvoydaki adamlar bu işten gerçekten zevk alıyor mu? Sinirleri benden daha çok bozulmuyor mu? Arabanın içindekiler kulaklarında kalıcı hasar oluşabileceğinin farkında mı? En önemlisi de şu: Konvoyla sokakları turlayınca sokaktaki vatandaş için ve konvoydaki bireyler için ne değişiyor?

Yarın öbür gün bir çocuğum olsa ona dünyaya nasıl geldiğini açıklayabilirim ama bu konvoy kavramını açıklamam mümkün değil galiba.