Manchester City

Bugüne kadar gördüğüm en saçma rüyalardan birisini gördüm…

14.00′da uyanmıştım. Biraz daha uyuyasım vardı. Bir saat daha uyudum ve saçmalıklar başladı:

İngiltere’de Irak’taki savaşı protesto etmek için özel bir maç düzenleniyor. Bu özel karşılaşmada Manchester City ve Arsenal karşı karşıya geliyor. Maçın ilk yarısında gerçek oyuncular, ikinci yarısında tribündeki taraftarlardan şanslı olanlar foma giyecek. Ben de babamla beraber tribünde yerimi almışım.

Maçın ilk yarısı bitiyor oyuncular soyunma odasına gidiyor. Ben de sahaya atlıyorum. Yedek kulübesine doğru gidiyorum ve Manchester City’nin teknik direktörü Mark Hughes’ü görüyorum. “İkinci yarı beni oynat. Sağ bekte iş yaparım” diyorum. Hughes, bana sorma yardımcıma sor diyor. Hughes’ün yardımcısını arıyorum her yerde. Sonunda yedek kulübesinin arkasında buluyorum. Bir kaç topçuyla konuşuyor. “Beni al oyuna diyorum” soruyor neden diye. Ben de hem Arsenal’dan nefret ettiğimi, hem de Manchester City’nin, Newcastle United’la beraber Premier Lig’de desteklediğim takımlardan birisi olduğunu söylüyorum. Herif, Newcastle’ı duyunca biraz duraklıyor. Sonra çok yalvarmak zorunda kalıyorum, kabul ediyor. Tam formanın ve kramponun nerede olduğunu soracağım zaman uyanıyorum.

Kalkıyorum açıyorum bilgisayarı. FM’de başarısız bir oyun sergilediğim Beşiktaş kariyerimi çöpe atıyorum. Manchester City’le yeni oyuna başlıyorum