Zırvala!

entel keyfim var bu sıralar, kitap&nescafe ve fonda muzik gibi.. Kitap siparişi vermiştim, adı simyacı. Okumaya başladım tanıdık geldi. 30. sayfasında filn anca çözebildim. Okumuşum orta okul dönemlerinde.. metallica ve metal dinlediğim, şizofreninin kıyısından döndüğüm dönemlerdi. O günleri düşünmeye başladım haliyle. Bu gune kıyaslar fıln yaptım. Bir iki saat durdum düşündüm deli gibi. Neymiş ki bu benim kaçtığım şeyler.

Geçen günlerden bi cuma günü “tma toplantısı” die sosyal bi toplantının sonlarına denk gelen 4 kişilik bi itiraf etme oyunu sırasında keşfettim de benim ne çok itirafım varmış. Korkunç bişey bi insanın o oyunda edebileceği itiraflarının sayısının bu kadar çok olması. Unutmadığım, tekrar tekar pişman olduğum şeyler de varmış içinde.. Neden ki, neden olsun! en azından 20 senedir yeryuzunde olduğumu bılıorum, süper bi insan olmak için hayatım boyunca bunlarla mı yaşıcakmışım ben?! super bı ınsan olup dunyayı ben mi kurtarıcaktım ki, iyi kalpli ve dürüst bi insan olmak zorunda bile diildim ki ben, ne zamandır bu dayatmalara cevap veriomuşum.. Kızgınım bunca süre rahatsız eden şeylerin rahatsız etmelerine “enerjim yok” diip izin verdiğime. ya da görmezden gelişime, tepkilerimi erteleyişime sonra da kaçıp uzaklaşmama normalmiş gibi bahaneler uyduruşuma kızgınım.

Burda bişeyleri itiraf edip, spesifik olaylar anlatmıcam ama durumu genelleyip rapor etmek istedi canım. Ben net diilim, brütüm.