six feet under
bu sabah kanepede uyandım, harika bi kahvaltı sofrası kurulmuş çayın üstünde dumanlar tütüyo ama kimse yok ortada. Saat 8:30 muş herşey çok harika kocaman bi gün var önümde hiç yorgun diilim birileriyle bişiler yapmalıydım fakat extreme sıcak. Klimayı kontrol etmeye gittim çalışıyodu, bozulmuştur dedim bulutları gördüm. bir sürü eflatun bulut var dışarda. nolyo filn derken uyandım. aynı kanependen kalktım ve saat akşamüstü 7′miş kahvaltı fıln da yok. ve kimse de yok, beklemiyodum. aklıma geldi teyzemin kardeşi ölmüştü. Baş sağlığına gittiler heralde dedim. Tv yi açtım barış hakkında konuşuluyodu, durumu hiç iyi diilmiş gibi konuşmalar. Aklıma kardeşim geldi.. ardından dün ölen eski kız arkadaşı. mini cooper aracıyla florya dolaylarında bi viraja hızlıca girip kaza yapmıştı. Ya evet herkes ölüyo genç ya da geç. Barış akarsu nun aracında ki 2 kız da ölmüş sonuçta. Barışın koma hallerini abartmamak gerek. Bence abartmayıp kabullenmek, hayatın içine ölümü dahil etmek en iyisi. Kıssadan hisse vermek istemezdim ama böyle günlerde lazımoluyo..
5 Temmuz 2007 - 10:55
six feet under da bitti, ölümü kabullenmenin nasıl birşey olduğunu gösterdi, ama dizinin bitişini bile kabullenemedim =)
6 Temmuz 2007 - 20:44
suan ölmek benim icin en güzel sey olabılır..ndense daha farklı bakmaya basladım ölüme belkıde arkamdan uzulenlerın olacagı hissi bunu ıstememe neden oluyo..her gün birbirinin aynı sorunlu gunler bı gun fazla bıgun eksık cokda üzülmemek lazım gidenın arkasından…
6 Temmuz 2007 - 23:00
ölmeyi istemek bencilce geliyor bana
7 Temmuz 2007 - 1:18
Ölmeyi istemek fazla pasif ve fazla bencil bi duygu bence de..
yine bence, senin biraz ilgiye ihtiyacın var
sevgiline trip at ya da random bi tane edin, sorunu çözer büyük ihtimal
7 Temmuz 2007 - 23:49
insanların ne yasadigini bilmeden ölme isteklerine saygı duymamak onların yaşadığı şeyleri küçük görmek onları aptallıkla ve cesaretsizlikte suclamakta çok bencilce geliyor bana..
( benim yerim burası değildi bi sn.. asansör şey etti.. yanlış katta ben fark etmedim.. )
8 Temmuz 2007 - 1:31
Evet, ama o senin dediğin “bencilce geliyo” diil daha çok “rencide etmeliyim,napsam” katagorisine girer.
Ama ben sandığın şeyleri söylemedim. şunu dedim:
hissetiklerin çok negatif düzeydeydiyse bunu kendini yok ederek, en azından nötrlemiş olmak kârlı bişeymiş gibi gözüküyo. Ama ölürsen herkes arkandan uzulcek sen bişi hissetmiceksin, Nötrlemekten elde edilen kârı herkesin uzuntusune raamen şeçmek bencil bi davranış bence.
ayrıca pasif bi davranışta.. mesajın içinde ya da genelinde kucuk gormek, aşağlamak ya da cesaretsizlikle suclamak gıbı bi durum da yok, hatta hiç bi şekilde alakası yok. Zaten aktif olmak için çok zeki hamleler yapmak ya da acaip cesur olmak gerekmiyo. Evet pasif bi durumdur bu bence.. Hoşnut olunmayan durumun deişmesi için bişeyler yapmamak, yerine sadece bişeyler istemek baya baya pasif bi durumdur bence.
Ben neden gelip burda guzin aplalık yapmısım onu bılmıorum da, verdiğim tavsiye de çok yerindeymiş : ) beğendim, aklımda tutucam =)
he, öle demişim çünkü arkasından üzülcek insanları dusundukce boyle bişi hissetmesi bana biraz ilgi eksikliği çekiyomuş çağrışımı yaptı. Bu eksikliği herkes hissedebilir, çok insanca bi duygu : )
sevgiler
guzin apla
8 Temmuz 2007 - 16:16
ben de rencide etmek içın söylemedim. ersin e katılıyorum işte. zaten her hangi bir konuda fazla düşünmemişsem ve ciddi oranda haklı olduğumu düşünmüyorsam karşı taraf yanlış anlayabileceği için pek konuşmamayı seçerim.
mutlu olunmaya çalışılmalı bence. yani oturup mutlu olmayı beklemek ya da mutsuzluğundan dert anmak hiçbir şeyi değiştirmez. çaba harrcamak lazım
üzüm abla
8 Temmuz 2007 - 16:28
hayır tam tersine yeterince ilgide görüyorum yani herkesin ihtiyacı oldugu kadar…pasifligi kabul edıyorum cunku ölmek icin hic bişe yapmam hele intihar gibi bişe en uzagı sadece sonunda nasılsa kalmıycak bu dunyada kımse o yusden ne kadar erken olursa bu dunyadan ayrılmak daha kolay olucak gibi gelıyor sadece istemekle kalıyorum…bencıllıgım bencılce davrananlara karsı olurdu dıgerlerıde kurunun yaınnda yasında yanması..onlar sewdıklerım olurdu işte onları kaybını yasamak yerıne bencıllık…