yaa ama yazdığım yazı yayınla diince hem yayınlanmayıp hemde sılınır gıderse kızarım ama. seri halde zırvalamaya karağ verdim

2 yorum var

• 
  birdost:P 15 Haziran 2009, 23:31

  SINAV
  Oks maratonun yarış atlarından biri … ve rakipleri…
  Çok çabalıyor çok çalışıyordu ama bir türlü geçemiyordu her denemeye karnındaki o büyük sancıyla giriyordu aklınca milyonlarca soru… yan beni gene mat ederse yiyeceği lafları ,imaları hazmetmek için kendini hazırlıyordu ve sonuç gene aynı … gene yenildi
  Yüzüne baktığında lafları yediğinde boğazında düğümlenen kör bir düğüm yutkunmasını engelliyordu duyduğu utançtan dolayı yüzü yanıyordu gözleri cam gibi parlıyordu dolmuştu gözünü kırpmamak için direniyordu ve karnındaki o büyük boşluğun sancısı kıvrandırıyordu
  Deneme sonuçları geldiğinde aradaki fark sadece ve sadece 0,01 di ve gene geride kalmıştı hocaları diğer arkadaşına iltifatlar yağdırırken şaşkınlıkla olup bitenleri izliyor ve içinde alevler yanıyordu iltifatlardan sonra arkadaşının iyice havalara girmesi içindeki yangına körüklüyordu dersanede denemeden çıktıklarından sonra hocalar ile sorular üzerinde konuşuyorlardı .hocaları her yaptığı sorular için ona tebrikler yağdırırken aynı soruları doğru cevaplamış olmasına rağmen bizimkine hiçbir tebrik yoktu o sadece simitçi kedisi gibi onları izliyordu…içinden bende doğru yaptım diyordu ama kelimeler boğazında düğümleriniyor ve sadece yutkunmaya çalışıyordu
  Ve o büyük gün gelip çattı…sınava gireceği okula gitti okulda dersaneden arkadaşları vardı dersane hocaları moral vermek için gelmişlerdi bütün arkadaşlarıyla hatta dersleri ondan kötü olanlarla bile konuştular ve ona dönüpte bir başarılar dilemeyi çok gördüler sınav başladı ve bitti nasıl geçtiğini anlayamadı duyduğu bitiş zili sanki ölüm fermanıymış gibiydi
  Sınav bitti ailesinin yanına gitti herkes onun sınavının nasıl geçtiğini merak ediyordu
  Ağlamamak için kendini zor tutuyordu daha fazla dayanamadı ve başladı ağlamaya eve gittiler hala ağlıyordu aklında gene milyonlarca soru, içinde büyük bir kaygı bütün emekleri boşa gitmişti annesinin babasının bütün emekleri bikaç saat içinde çöpe gitti bunu kabullenemiyordu kimse duymasın görmesin diye gözyaşlarını içine akıtıyordu sessiz sessiz ağlıyordu ertesi gün okula ayak bastığında arkadaşının sesi girişte bile çınlıyordu çünkü onun sınavı süper geçmişti …
  Okulda herkes her zaman olduğu gibi onu tebrik ediyordu hepsi bir aradayken onu yanlarına çağırıp tebrik etmeleri mütevazi görünüşünün altındaki sinsi gülümsemeyi sezebiliyordu ama elinden hibirşey gelmiyordu
  Akrabaları komşuları geliyordu sanki bir ölü için taziyeye gelmiş gibi çok ağrına gidiyordu adım attığı her yerde düşük bir puan almış olması her seferinde kendini belli ediyordu o yaz tatil miydi yoksa zindan mıydı hiç belli değildi.liseye başlamıştı . yolda kendinden yüksek olan okullu öğrencileri üniformalarından tanıyıp yüzünü yere eğerdi ve utanırdı bu çok ağrına gidiyordu okula gittiği zaman okulun adını okuyunca bu gerçek yüzüne bir tokat gibi vuruyordu hemde hergün .çok çalışıyordu çok çok çok …bu arada annelerin çatışmalarıda sürüyordu benimki senden üstün seninki benimkinden üstün ama bizimkinin annesi yüzünü yere eğmekten lafları yemekten başka çaresi yoktu onu ençok yaralayanda buydu bunları gördükçe daha da çok çalışıyordu ve sıra ÖSS ye gelmişti sınava girecekti ama bu sınavda oks gibi geçerse bunu daha fazla dayanamazdı hedefi tıp tı çünkü amacı çevresindekilere kendisini ıspatlamaktı çünkü amacı annesinin yüzünü yerden kaldırmaktı çünkü amacı emeğini bu kez boşa çıkarmamaktı
  Sizce bu kez başarabilmiş midir dersiniz?
  Sonuş gene aynıydı gene başa dönmüştük. aksine o arkadaşı tıpı kazanmıştı ve gene o kadar çalışmaya o kadar emeğe bizimkinin elde var 0 dayanamıyordu düşündükçe çıldıracak gibi oluyordu her şey üstüne geliyordu onu hayatta tutan oks de alamadığı başarıyı öss de almaktı buna inanıp yaşıyordu ama daha fazla o acılarla dolu küçük kalbi dayanamadı…Artık cansız bedeni huzurluydu …
  Sizce bu hikaye böyle mi bitmeliydi???
• 
  nazlı günsu eren 5 Kasım 2010, 19:41

  ELVEDA1
  BEN BU GÜN ÖĞRENDİM NEFRETİ,BİRŞEYİ UNUTMAK İÇİN ÇABA GÖSTERMEYİ AMA YİNEDE SEVMEYİ.
  Herşeyi unutmayı kapatıp kaldırmayı…
  Ama artık ELVDA deme zamanı geldi, durdu yavaş yavaş akan zaman sahip olduğum değerler parçalanıyor artık.
  Hayatım mısralarındaki her bir kelime sewgiyle yazılmış bir şiiri andırıyor ama eskimiş artık kimse okumuyor.Bende olan ayı götürüp güneşimi getiren güneşimi götürüp bana ayı bile bırakmıyor belki sonsuza kadar elveda dedirtiyor…